Sayfalarca anlattım seni. Hiç bıkmadan, uzun uzun, bir gün geleceğine inanarak. Bilmiyorum Efulim, bu kadar ayrılık yetmedi mi? Acı vermiyor mu sana? Oturup saatlerce izlediğimi hatırlıyorum kendimi. Neden diye sorguladığım milyon tane neden. Akıttım milyon tane gözyaşımı, papatyaları suladım. Neden Efulim? Bana gelmek neden bu kadar zor? Kaç tane gemi yanaştı şu gönlümün kıyısına, kaç tanesini senin yerine koydum bir bilsen. Kaç tanesine olur dedim de sonradan caydım. Bilmiyorum. Dilime pelesenk olmuş bir kelime var "adın". Saat gibi akıttım gözyaşlarımı, zaman gibi biriktirdim içimde seni, gök diye bağırdım adını, su diye haykırdım sevdamı çağlayanlar gibi. Gelmedin. Olsun. Var mı başka acı yanı bu sevdanın bilmem. Daha ne kadar alır canımı bilmem. Daha kaç kez vurur can kafesime bilmem. Kaç kuş daha mavilerden kayıpta gelir bilmem, kaç gökkuşağını daha göremem bilmem. Bilmem Efulim. İlaç diye sürdüğüm zaman yan etkisini gösteriyor. Olur da vakit dar gelir sana, kavuşamazsak benden al.