mourdeluci
@mourdeluci
Sokrates’ten önce mantık toplum tarafından dışlanıyor, kötü bir davranış olarak görülüyor ve insanın şerefine leke sürdüğü düşünülüyordu. gençlik bu duruma karşı uyarılıyordu. bunun yanı sıra insanın nedenlerini bu şekilde sunması, güvensizlik olarak kabul ediliyordu. şerefli insanlar zekâlarını bu şekilde açığa çıkarmamalıydılar. kendini kanıtlamak zorunda olanın pek az değeri vardı. yetki, iyi geleneklere bağlıydı ve insanın akıl vermek yerine emir verdiği yerde mantık yürüten kişi bir tür palyaço olarak kabul ediliyordu. kimse öyle bir palyaçoyu ciddiye almaz ve ona gülerdi.
Reklam
Yeni ve tuhaf şeyler insana düşmanca bir durgunluk verir.
benisiz seni/benden başkası anlamaz,
sensiz beni/senden başkası anlamaz,
senden, benden/bize olanca varmadan
bizsiz bizi/bizden başkası anlamaz.