Hayat; her gün yenilenen, yeniden ikram edilen mucizevi bir nimettir. Bu olağanüstü ikram, ancak var olmanın farkındalığı ve tefekkürü ile anlam kazanır.
Otorite ve disiplin yozlaşırsa tuba zakkuma dönüşür. Ve zakkum ağacının karanlık gölgesinde terör ve anarşi boy atar, terör ve anarşinin gözleri parlar.
Yürekli, utanan, alçalmaktan korkan, kardeş için can veren kimse kalmadı mı yeryüzünde?
Hakkın yardımcısı, hak peşinden giden, kendini hakka adamış tek kişi yok mu?