Siz hiç, siz hiç mazide yaşamak istediniz mi? Ben yaşadım! Sırf bunun için: Uyandığımda gözlerimi yeniden kapattım . . .
Kitabım: kitapyurdu.com/kitap/uyandigim...
Yazar
Beğendiğiniz alıntıları tekrar paylaşırsanız sevinirim.
Size bir hikaye anlatacağım
Bir gün çocuk, habersizce çekip gitmiş
Duyduğuma göre siyah gökyüzünün yıldızlarından sıkılmış
Koşuşturduğu yeşil çayırlar sararmış
havada o tat, aynı esinti
sadece ben varım, etraf güneşli
anlatamam, o kadar huzur dolu ki
kısa bir süreliğine gideceğim buralardan
aynı anda güneş ısıtıp, rüzgar nasıl soğutabilir
bence ortamda büyük bir özlem var
ilerlemek, tüm yaşanmışlığı yok saymak demektir
İstanbul’dan İzmit’e bir tren yolu var
Şimdi tren, gitse de bir, gitmese de
Ama, trenin içinde, hala bir umut var
Verip alacak olsalar da
Gelip gidecek olsalar da
Hala bir umut var.
Son günün geleceğini hep bilirdim, ama inanmazdım
Bir daha gelmeyecek bir trenden inercesine
Birkaç kelimeyle, birkaç hüzünle
Bir daha göremeyeceğin birine veda edercesine
Her zaman bir umut vardı
Ama artık vazgeçme zamanı
Geçmişi geçmişte bırakmalıyız belki
Her şeyi yok sayıp, ilerlemeliyiz
Uzun zaman oldu, ama şimdi her şey değişecek
Her ayrılığın sonuna bir elveda bırakırdım
Ancak asıl vedayı bu son güne sakladım.
Mr. Chaster
Bir yıldız parıldıyordu, o kadar aydınlıktı ki
Sanki, sanki beni çağırıyordu...
O korkuyu anlatamam.
Sesler duyuluyordu, kapkaranlık ıssız bir sokakta
İçimden bir şey, kaç diyordu..
Sanki her şeyimi kaybedecekmişim gibi
Yüzümü çevirdim, tek bir kelime dahi etmedim
O an zaman durdu, yaprakların düşmeye vakti bile yoktu
Ben, ben gökyüzünü kaybettim
Tren çoktan çekip gitti
Veda bile edemedim
Ben, artık affedemem, affedilemem.
Şarkılaştırılmış hali için: open.spotify.com/intl-tr/track/2...Uyandığımda Gözlerimi Yeniden KapattımMr. Chaster