Hayattan zevk almanın dinamikleri çok farklıdır.
İnsanın sahip olduğu her şey onun normali oluyor. Mutlu olma dinamiği tamamen bakış açımızla ilgilidir.
Her gerçekleşmiş hayal normalimiz olmaya mahkumdur.
Önemli olan normali yani rutini sevmektir.
Kendini başkalarıyla kıyaslamak, seni ne ileriye götürür ne de mutlu eder. Asıl güzellik, kendi yolculuğunda, her adımda biraz daha kendini keşfetmektir. Hangi yol seni daha huzurlu hissettiriyorsa, o yol doğru yoldur. Geriye bakmadan, başkalarını izleyerek değil, kendi içindeki potansiyeli keşfederek ilerlemek, gerçek zaferdir.
İnsanlara anlam yüklemeyi bırakırsan onlar da sana yük olmayı bırakır. Çünkü anlam yoksa duygu da yoktur. Çaba da yoktur.
Emek de yoktur. Hayal kırıklığı da yoktur.