Ləman
@mrdvlmn
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
VLADIMIR:
Başkaları acı çekerken ben uyuyor muydum? Şu an uyuyor muyum? Yarın uyandığımda, ya da uyandığımı sandığımda bugün hakkında ne diyeceğim? Dostum Estragon'la, burada gece çökene değin Godot'yu beklediğimi mi? Pozzo'nun hamalıyla beraber gelip gittiğini mi, bizimle konuştuğunu mu? Muhtemelen. Ama bütün bunların içinde sahici olan ne olacak? (Estragon çizmeleriyle boşuna didiştikten sonra yine uyuyakalmıştır. Vladimir ona bakar.) Hiçbir şeyden haberi olmayacak. Bana yediği tekmeleri anlatacak, ben de ona bir havuç vereceğim .(Bir an.) Mezarın üstünde, zor bir doğum. Mezar-kazıcı oyalanarak, çukurun dibine aletlerini yerleştirir. Yaşlanacak zamanımız var. Hava çığlıklarımızla dolu. (Dinler.) Ama alışkanlık büyük bir uyuşturucu. (Yine Estragon'a bakar.) Bana da biri bakıyor, benim hakkımda da biri, uyuyor, hiçbir şeyden haberi yok, bırakın uyusun diyor.(Bir an.) Devam edemeyeceğim! (Bir an.) Ne demiştim? Telaşla bir oraya, bir buraya gider, sonunda sol çıkışta durur, kara kara düşünür.
VLADIMIR :
Bütün bildiğim, bu koşullar altında, saatlerin uzun olduğu ve bizi nasıl söylesem alışkanlık haline gelene kadar, akla uygun görünen hareketlerle, kendileriyle oyalanmaya zorladıkları. Bunun aklımızın batağa saplanmasını engellemek için olduğunu söyleyebilirsin şüphesiz. Ama o zaten korkunç derinlikleri hiç bitmeyen gece içinde uzun süredir dolanmıyor mu? Arada bir merak ettiğim bu. Düşünmemi izleyebiliyor musun?
ESTRAGON :
(bir kereliğine özdeyiş söyler gibi) Hepimiz deli doğuyoruz. Bazıları böyle kalıyor.