“Ama gene de başkaları için belli bir görünümüm, belli bir anlamım, belli bir değerim olmalıydı, görünüşümün ve kendi değerlendirmemim dışında, fiziksel özelliklerimin ötesinde, aynı zamanda o zamana dek hiç düşünmediğim birçok şeyden ötürü.”
Peki, ne demektir sizin kendi vicdanınız olduğu, bunun da size yettiği? Başkalarının nasıl sizi hoşlarına gidiyorsa öyle, yani haksızca düşünebilmeleri, yargılayabilmeleri, sizinse kötü bir şey yapmadığınıza emin olmanız, bundan dolayı içinizin rahat olması mı? Ah, lütfen, peki başkaları olmasa bu güveni kim verebilirdi size?