“Çünkü kendini görebilmek için içindeki yaşamı durdurmak zorundasın. Bir fotoğraf makinesinin karşısındaki durur gibi. Poz alırsın. Poz almaksa bir anlığına bir yontuya dönüşmektir. Yaşam sürekli olarak devinir ve hiçbir zaman gerçek anlamda kendi kendini göremez.”
“Herkes içindeki dünyayı dışarıdaymış gibi, herkese zorla kabul ettirmeye onu kendisinin gördüğü gibi görmeye zorlamak istiyordu, ona göre başkaları, bu dünya içinde kendisinin onları gördüğünden başka türlü var olamazlardı.”
“Hiçbir zaman herkes için, her zaman için tek bir gerçeklik yoktur, sürekli olarak, sınırsızca değişen bir gerçeklik vardır. Bugünün gerçekliğinin biricik gerçek olduğu yanılsaması, bir yandan bizi ayakta tutarsa öte yandan sonu gelmez bir boşluğa doğru hızla iter, çünkü bugünün gerçekliği yarın bir yanılsama olarak ortaya çıkmaya yazgılıdır. Üstelik yaşam sona ermez. Sona eremez. Yarın sona ererse, birmiştir.”