Şimdi bana yardım edeceğine söz veriyor musun ? dedim Nikola sözlerimi dikkatle dinlerken.
" Ne için ? " dedi ürkekçe.
" Sesinin daha fazla çıkması için. Daha da dik oturman için. Kendinden utanmaman için. Kendin olacağın için. Ve bana geçmişte yaşanan ırkçılığa karşı senin gibi insanlara yardım edeceğin için," dedim.
"Bırak duyulsun sesimiz."
Yaşanmışlıklar insanın derisini sert bir kabuğa çevirirdi. Ve sonunda insan kendini unutup o kabuğun içinde kalan kısmı ile değil dışında kalan sert kısmıyla düşünür, davranır ve yaşamaya devam ederdi. Ta ki o kabuk bir gün kırılıncaya kadar.