Yaşam aynı anda hem daha uzun hem daha kısa görünüyor. Daha kısa çünkü sandığım kadar önemli olmadığımı anlıyorum, ben yalnızca sonsuz büyüklükte bir şeyin küçük bir parçasıyım.
Doktorum beni avutmak için, insanların sonunda o kararı verdiklerinde genellikle mutlu olduklarını söyledi. Korkunç bir halde olduklarını düşünürüz, ama karar verdiklerinde neredeyse çoşku içinde olabiliyorlar, dedi.
Başka sayılara bölünemeyen bir asal sayıydım. O kadar çok düşmüş, kendimi o kadar çok incitmiştim ki aşkın artık beni ilgilendirmediğine, onun dışında kaldığıma, biriyle birlikte olmanın olanaksızlaştığına inanıyordum.