Ah ilay... Adaşım.. yaşadığı her olayı sanki ben yaşıyormuşum gibi hissettim. Canım yandı, yüreğim dağlandı... O mehmet yok mu o mehmet Allah bildiği gibi yapsın başka birşey demiyorum. Bayrak sahnesinde ver mehteri diye odamda koşmak istedim. Dedesinin İlay'a anlattığı küçük kızla olayında gözyaşlarım sel oldu. Kesinlikle 2. Defa okuyacağım bir kitap. Sonuna gelecek olursak İlay'ın alnından öpmek istiyorum. Helal olsun adaşım hep böyle ol.