Ona, "Kalbinde acıma duygusu olmayan birinden daha kötü insan var mıdır?" diye sorulduğunda, "Vardır." demişti. "Başkasının kendisine acımasını silah olarak kullanan insan."
Bakın, Dr. Stadler, insanlar düşünmek istemiyor. Başları ne kadar derde girerse, o kadar kaçıyorlar düşünmekten. Ama beri yandan bir içgüdü onlara düşünmeleri gerektiğini söylüyor, bu yüzden suçluluk duygusuna kapılıyorlar. Bu durumda onlara düşünmemek için bazı sebepler gösteren kim olsa onu beğenir, onun peşinden giderler.
Güzel bir kadına, güzelsin dersen, ona ne sunmuş olursun ki? Yalnızca gerçeği, ama bunun hiçbir maliyeti yok. Çirkin bir kadına güzelsin dersen, güzellik kavramını onun uğruna çarpıtmakla, ona büyük bir saygı sunmuş olursun. Bir kadını iyi yanları için sevmek anlamsızdır. Bunu zaten hak etmiştir, bu bir ödemedir ama armağan değildir. Onu günahları için sevmek gerçek bir armağandır, çünkü hak edilmemiş; kazanılmamış bir şeydir. Onu kusurları için sevmek, tüm iyilikleri onun uğruna feda etmektir.Bunu zaten hak etmiştir, bu bir ödemedir ama armağan değildir. Onu günahları için sevmek gerçek bir armağandır, çünkü hak edilmemiş; kazanılmamış bir şeydir. Onu kusurları için sevmek, tüm iyilikleri onun uğruna feda etmektir.