... anksiyete yüzünden ölecek gibi hissedeceğini de bildiğini ekledi sözlerine. Ve ben kendimi şöyle düşünürken buldum: Neden ölümü kabullenip neler olacağını görmüyorsun?
Hep birinin benden yapmama izin verilmeyen bir şeyi yapmamı istemesini beklemişimdir; ama bir kez böyle bir davetiye çıkartıldığında o zaman o şeye izin verilmiş demektir!"
Bir şeyin varlığını tanımanın en derinlikli yolu ya da bazı şeylerin varlığını tanımanın yegâne yolu, diye ima eder Freud, kişinin o şeyleri kendisinden saklamasıdır. Ve derinlikli ya da daha çok ilginç olan ise, sadece kişinin sakladığı şey değil, o şeyi saklamakta başvurduğu yöntemlerdir.
Gıdıklama sahnesi, en rahatlatıcı haliyle, arzunun aşırı biçimde yer değiştirmesinin benzersiz bir temsili; en huzursuzluk verici haliyle de, bir sapkınlık sözleşmesi paradigması değil midir? Bu hoş oyun, nesnenin karşı konulamaz biçimde çağrılıp kaçınılmaz olarak itilmesini sürekli yeniden canlandırarak -ki son aşamadaki tatmin duygusu früstrasyondur- tatmin duygusunun ve yeniden birleşmenin imkânsızlığına dikkat çekmez mi?