Dünkü tarihi aklından çıkarma. Hayatıının en önemli günlerinden biri. Kızların hayatında ilk öpüştükleri gün dönüm noktasıdır, biliyorsun. Benim başıma geldi de bu ...
Affet, napalmı, bu kağıt kıtlığında yazdığını çizip atmak yakışık
almayacak. Onun için o "keşke böyle olmasaydım, keşke böyle olmak istemeseydim" cümlesini okuma ! Okusan da bir şey anlayacak değilsin ya !
Yeni yılın başlangıcında ikinci büyük değişme,
gördüğüm düş ... İşte o zaman özlediğim şeyin bir kız
değil, erkek arkadaş olduğunu anladım, insanın ta canevinden
nasıl mutluluk duyabileceğini, dışarısını da yapmacık
bir sevinç zırhıyla örtebileceğini gördüm. Arada
yatıştım, güzele, İyiye karşı içimde sonsuz bir özlemin
tomurcuklandığını duydum.
Yılın ikinci yarısında işler kendiliğinden yoluna girmeye
başladı. Genç bir kadın olmuştum, herkes de bana
büyük muamelesi ediyordu. Düşünmeye başladım, öyküler
yazdım, herkesin beni top gibi ordan oraya atmaya
hakkı olmadığını kavradım. Ben kendi isteklerime
uygun olarak değişrnek istiyordum. Ama beni en çok
şaşırtan şey babama bile her şeyi anlatamayacağırnı kavrarnam
oldu. Bundan böyle kendimden başkasına güvenmemeye
karar verdim.