Namazdaki bedenimiz farklı kısımlarda, farklı Arapça harfleri temsil eder. Kıyamdayken ‘elif’, rükudayken ‘dal’ ve dizüstüne çöküp sonra da secde ettiğimiz zaman da ‘mim’ harfine benzeriz. Bu harfleri yan yana koyduğumuz zaman da “Adem” yazar ki “İnsan” demektir.
İnsanlara kendilerini ne zaman çok mutlu hissettiklerini sorduğunuzda birçoğu size, belli büyük hedefler için çalışırken çok mutlu hissettiklerini söyleyecektir. En büyük saadetimiz bitiş çizgisinde değil, mücadele etmekte yatmaktadır. Keyif, yolu yürümededir, bitirmede değil.