Merve kyrn
@mrveeeeeee
59 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Zenginlik,deniz suyuna benzer:Ne kadar içilirse o kadar susatır.
Reklam
İnsan istemeyi aklından geçirmediği malların yokluğunu kesinlikle hissetmez,bunlar olmaksızın da tümüyle memnundur; Öte yandan 100 kat daha fazlasına sahip olan başkası,istediği şey onda olmadığı için kendini mutsuz hisseder.
İyi özelliklerimizi ve güçlü yanlarımızı olduğu gibi hatalarımızı ve zayıf yanlarımızı da açıkça gördüğümüzde hedefimizi buna göre belirleyip ulaşılmaz olduğunu kabullenerek kendi bireyselliğimize ilişkin bilgisizliğimizin, yanlış Kibrin ve bundan kaynaklanan haddini bilmezliğin kaçınılmaz sonucu olan tüm ızdırapların o en acısından,kendimizden duyduğumuz memnuniyetsizlikten kişiliğimizin izin verdiği en güvenli şekilde kurtuluruz.
Başımıza gelen hiçbir kötülük, bizi bunun önlenebilecek koşulları düşünmekten daha fazla üzmez; bu nedenle sükunetimiz açısından hiçbir şey,tüm tesadüflerin kendilerini hüküm süren kaderin araçları olarak gösterdiği ve böylece bizim de meydana gelen kötülüğü iç ve dış koşulların çatışmasıyla çekildiğimizi kabul ettiğimiz olaylara gereklilik yönünden bakmaktan daha etkili değildir :yani kadercilik. Aslında biz sırf ya başkaları üzerinde etkili olacağını ya da eşi benzeri görülmemiş bir çabayla kendimizi kışkırtmayı umduğumuz sürece sızlanırız ve öfke duyarız. Fakat çocuklar ve yetişkinler başka türlü olmayacağını açıkça gördüklerinde yetinmeyi çok iyi bilirler
İnsan kendininkine değil sadece başkasının karakterine uygun olan,aslında kendini mutsuz hissedeceği,muhtemelen tahammül bile edemeyeceği konum ve koşullara kıskançlık duyacaktır. Zira nasıl ki balıklar suda,kuşlar havada, köstebek toprağın altında rahatsa,her insanda sadece kendine uygun atmosferde rahat eder; nitekim saray havası da herkes için solunabilir değildir.Tüm bunlara ilişkin yeterince içgörü sahibi olmadığından bazı çeşitli başarısız denemelerde bulunacak kendi karakteriyle bilhassa mücadele edecek ama sonunda yine ona boyun eğecektir.
Reklam