Son birkaç sayfa ... Boğazım düğüm düğüm oldu yutkunamadım. Acıyı, sevgiyi, çaresizlik içinde çareler yaratmayı iliklerime kadar hissettim.
Çocuk olmanın tadına varamadan büyümek zorunda kalanlar var bu dünyada Momo. Yaşamın kokusu yok ama çaresizliğin burnun direklerini sızlatacak kadar ağır bir kokusu var.
Sahi; insan birini sevmeden yasayabilir mi Mösyö Hamil ?
Sevmek gerek Momo, iliklerine kadar hissederek sevmek gerek ...
Bir çocuğun yüreğine dokunmadan terketmemeli bu diyarı.
Sevin, çünkü sevmek gerek!
Her yerde evlilik teklifi, nişan, bekarlığa veda, kına, düğün organizasyonu vs. görmekten gına geldi. Çok mu zor dümdüz yaşamak?
Her şeye bir gösteriş boyutu eklemesek olmaz.
Illa güllü balonlu çikolatalı hediyeler olmalı. Yoksa olmaz. Amaan ha ne derler sonra maazallah tövbee. 😱