''Beni hep hatırla diye yüreğine unutmabeni çiçeği ekmek isterdim. Söylesene, hala hatırlıyor musun bizi? Yoksa çoktan unuttun mu beni?''
-Yani gidecek misin şimdi?
-Gitmeliyim.
-Gitmesen olmaz mı?
-Kalamam, ölüyor gibiyim.
-Gidersen ben nasıl yaşarım?
-Sizi bir kez daha tanımak güzeldi, Eflah Bey.
-Sizinle tanışmak ise güzel olan tek şeydi, Ukde Hanım.
''Bir vedanın burukluğu var üzerimde. Sanki yolun sonuna gelmiş gibi soğuk ve izbe bir yerdeyim. Gözlerim seni arıyor ama ne sen bana kal diyebiliyorsun ne de ben sana dönebiliyorum. İçime çöreklenen, böyle garip bir his işte.''
-Peki neden adımı Ukde koydun?
-Çünkü sen içimde ukde kalan o çocuksun.