MS

MS
@ms_ms
Sosyal Bilgiler Öğretmeni
27 Eylül
370 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
" İnsan ne de olsa daima biraz kabahatlidir. "
Sayfa 25 - Can Yayınları
Reklam
"İnsan daha ölüm düşüncesine alışmadan cenaze arabasının peşine takılmak zorunda kalır."
Sayfa 15 - Can Yayınları
Ağlasa da gizliyor gözlerinin yaşını Bir kere eğemediğim bu kadının başını Kaç kere sürükledi gururumu ölüme Fırtınalar yaratan benim coşkun gönlüme Cevapları öyle heyecansız ki onun, Kaç kere iman ettim hiçliğine ruhunun Kaç kere hissettim ki, yine bu gece gibi Güzelliğin önünde dolup çarpmalı kalbi Ne mehtabın aksine yelken açan bir sandal Ne de ayaklarında kırılan ince bir dal Onun taştan kalbini sevdaya koşturmuyor Bir çiçeğin önünde bir dakika durmuyor Dönüyoruz yine biz uzun bir gezintiden Gönlümün elemini döküyorken ona ben O bana kendisini gülerek naklediyor Bilseniz mavi boncuk nasıl yaraştı diyor. Ya bu kadın delidir yahut ben çıldırmışım Ben ki birçok kereler kırılmışım, kırmışım Ömrümde duymamıştım böyle derin bir acı; Birden onun yüzüne haykırmak ihtiyacı Alev alev tutuştu yangın gibi Bir dakika kendimin olamadım sahibi Hiç olmazsa hıncımı böyle alırım dedim, Yola mağrur uzanan gölgesini çiğnedim!
Anlatsam yarısında izin alıp gideceğiniz bir hikayedir, burası Burası dünya bizi nasıl kırdıysa öyle de gönlümüzü almamayı bildiği yerdir...
Ey unutuş! Kapat artık pencereni, Çoktan derinliğine çekmiş deniz beni; Çıkmaz artık sular altından o dünya. Bir duman yükselir gibidir kederden Macerası çoktan bitmiş o şeylerden. Amansız gecenle yayıl dört yanıma Ey unutuş! Kurtar bu gamlardan beni.
Reklam