Samimi olmayan öfkeyi bile sevemiyorum. Boş bakışları, bahaneleri, ben aslındaları, aklınızla dalga geçer gibi kurulan cümleleri, unuttumları,düşünmeden atılan adımları ve hesaba katmadan baştan savma davranışları da. Samimi olmayan hiç kimseyi ve hiçbir şeyi sevemiyorum.
Sonunda bir soru gibi kaldım yine kendimle
Kentin kırık aynasında eksildikçe düşlerim
Söyle benim ömrüm bu kente uğradı mı?
Sahi ben hiç ömrümü kendime yaşadım mı?
