Mustafa ÖZER
@mstfozer
Hayatım bir mutsuzluk inşaatıydı Pollyanna
Çimento, demir, çamur…
Duvarlarımı şiir ve türkü söyleyerek sıvardım.
En üst kattan düşerdim her gün
Esmer bir işçi gibi dilini bilmediğim bir dünyaya
...
Reklam
...
Kadere razıyım, insanlara öfkeli.
Elimde Kabil'in Habil'e attığı taş
Ne yapacağımı bilmeden
Kendi enkazım üzerinde oturuyorum.
....
Başını kaldırmış öyle
nereye bakıyorsun,
Yıldızlar mı düşüyor parmaklarından bir bir
İçim altüst...
Sorgusuz bir mahşer miydi senin derdin
Al işte Sırat yıkıldı
Cennet diğer tarafta
Ben mütehayyir
şimdi cehennem kenarında
bir daha acımasın diye
dağlıyorum yüreğimi
Ahraz'ım
artık
yitirdim kelimelerimi.
Çocuk olup ağlamak istiyorum
Yaşlı olup ağlamak istiyorum
Dökülsün merhametin gözyaşları
Yaşansın bir ulvi hüzün.
Kuşlar ruhumu bin parça
yeryüzünün her bir köşesine taşısınlar
Kanatları kırılmadan yüreğimde.
Kendisini bulamayan bir acı olsun bedenim
Ve kana bulanmasın elim
bir avuç toprak aldığımda...
Rabbim nasıl bir ağırlık
Sabır ver sabır ver.
***
Sonra... Yaşadım ve yara kapandı.
***
Reklam