Mert TIBIK
@mtibik
Şu anda okuduğu kitap
Yolun açık olsun demek isterdim
Boğazım düğümlü, sözlerim kayıp
Bir daha ömrümce, kimseyi sevmem
Çünkü bu bedende, yüreğim kayıp
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Başa gelen her musîbet, ancak Allah’ın izin vermesiyledir. Kim içten ve şuurlu olarak Allah’a iman ederse, Allah onun kalbini doğruya ve gerçeği idrake açar. Allah her şeyi hakkıyla bilir.
Teğabün Sûresi 11. Ayet
Kalp bir yere bağlanınca, insan hep “ben seçtim” sanıyor...
Oysa bazı bağlar seçilmez; yazılır.
Bazı karşılaşmalar planlanmaz; nasip olur.
Birini çok sevmen her zaman onun senin kaderin olduğu anlamına gelmiyor.
Bazen kalp erken davranıyor, nasip ise geriden bakıyor.
En zor tarafı da şu:
Senin “olur” dediğine, hayatın “olmaz” demesi...
Ama zaman öğretiyor;
Her sevgi kalmak için değil, bazıları sadece insana kendini tanıtmak için geliyormuş.
Ve sonunda insan şunu öğreniyor:
Kalp ne kadar isterse istesin, nasip değilse olmuyor.
Nasip varsa da, kimse onu engelleyemiyor.
Bir şey olmamış gibi devam edip gitmek de varmış hayatta...
Onca yaşanmışlığı, verilen sözleri, kurulan hayalleri geride bırakıp hiçbir şey hissetmemiş gibi yoluna devam etmek...
Ama unutulan bir şey var:
Çok seven insan sessiz kalabilir, geri çekilebilir, hatta kabullenebilir.
Fakat kalpten edilen kırgınlığın ve ahın da bir karşılığı vardır.
Bazen insanlar yaşananların bitmesini dış sebeplere bağlar.
Aile olur, çevre olur, şartlar olur...
Ama gerçekten isteyen insan, sevdiğini kolay kolay bırakmaz.
Gerekirse herkesin karşısında durur, yine de vazgeçmez.
Bu yüzden bazı gidişlerin açıklaması olmaz.
Çünkü bazı ayrılıklar sebeplerden değil, tercih edilen vazgeçişlerden doğar.
Benim içimde kalan tek şey soru işaretleri değil;
Bir zamanlar bana sonsuza kadar kalacağını söyleyen bir insanın, nasıl bu kadar kolay gidebildiğine olan şaşkınlık...
Çok kolaymış gitmek...
Verilen sözleri unutmak, birlikte kurulan hayalleri yarım bırakmak, yarınlardan bahsettiğin insanı bir günde geçmiş yapmak...
Ne de kolaymış ümit vermek. Bir insanın kalbine güven bırakıp sonra o güveni sessizce alıp gitmek...
Ben her söze inandım, her hayale emek verdim. Kalıcı sanılanların geçici, samimi sanılanların ise sadece güzel cümlelerden ibaret olduğunu öğrendim.
Bazı insanlar hayatına iz bırakmak için değil, sana ders olmak için giriyormuş.
Kırgınlığım gidişine değil; Bunca şey yaşanmışken hiçbir şey olmamış gibi davranabilmene...