İmam Gazali kalbi bir padişaha benzetiyor. Organlar ise onun askerleri. Ben bu sözü şöyle anlıyorum: Eğer kalbim düzgün değilse, dışarıdan ne kadar düzgün görünmeye çalışsam da bir yerde bozulurum. Dilimi tutmaya çalışırım ama kalbimde kibir varsa sözlerime yansır. Amel ederim ama niyetim temiz değilse yaptığım şey eksik kalır. Demek ki asıl mesele dışımı süslemek değil, içimi düzeltmek. Çünkü Allah benim şeklime değil, kalbime bakar.
Ölüm büyük bir iştir ve ulu bir tehlikedir. Lâkin insanlar bundan gâfildirler. Ölümü ansalar bile bu anış gönüllerine işlemez. Dünya işlerine öyle dalarlar ki, başka bir şeye gönüllerinde yer kalmaz. Bundan ötürüdür ki, zikrin ve tesbihin de o kadar lezzetini bulamazlar.
Ey Oğul!
Nice gecelerini bilgileri tekrar ederek ve
kitapları inceleyerek geçirdin ve bu nedenle
uvkusuz kaldın. Sana bunları vaptıran neydi?
Eğer amacın, dünya malı/metaını, makam ve
mevkilerini elde
etmek;
baskalarına
karşı
övünmek idiyse, o halde sana yazıklar olsun,
yazıklar! Yok, eğer
amacın
Peygamber'in
getirdiği dini yaşatmak, sahip olduğun huyları
düzeltmek
ve kötülük
yapmanı devamlı
emreden nefsini dizginlemek idiyse o halde sana
müjdeler olsun, müjdeler.
Andan Cennete varam
Cennette Hakık görem
Huri ile gulmanı
Bir bir kucasım gelir
Derviş Yunus bu sözü
Eğri büğrü söyleme
Seni sigaya çeker
Bir Molla Kasım gelir