Zaten insan sevdiğine kızamazdı ki! Daha çok kendisini suçluyor, kendini kusurlu buluyordu. Sevdiği kadın acı çekeceğine kendisi çeksindi. Bırakıp gitmiş olsa bile onu hep sevgiyle anardı...
Bir insan, dünya güçlerinin vuruşmasından, ölümle kalım arasında bir çok halkalardan geçmişse, bu kargaşada yüz defa ölebilecek iken hâla hayatta kalmışsa, çok görmüş, çok öğrenmiş olur. Neyin iyi, neyin kötü, neyin doğru, neyin yanlış olduğunu anlamış olur...