Murat TÜRKSEVER
@mturksever
20 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
İnsan hiçbir şey yapmadan ne kadar süre kendine katlanabilir?
Telefona bakmadan, birini aramadan, bir iş yapmadan, bir şey okumadan…
Sadece kendiyle ne kadar durabilir?
Zihninde oluşan düşüncelerden kaçmak için sağa sola saldırmadan,
o düşüncelerin kamçısından kurtulmak için yalandan meşguliyetler uydurmadan
ne kadar dayanabiliriz?
Üç dakika mı, beş dakika mı?
Yoksa kendimize tahammülümüz daha mı az?
Katlanamıyor muyuz kendimize?
Bir süre sonra kendiyle kavgaya tutuşup
benliğini terk eden,
ya da inatlaşıp ruhuna küsen birine mi dönüşüyoruz?
Sanırım arafta kalan insan,
yapmak istedikleriyle yaptıkları arasında
gece ile gündüz kadar fark olan o kalabalık kendiyle baş başa kalmaya cesaret edemez.
Sorular sorsa cevaplardan kaçar,
cevap verse bu kez o yeni kendisiyle yaşamayı kaldıramaz.
Çünkü her soru varlığa sıkılan bir kurşun gibidir;
insanın ruhunu delik deşik eder.
Peki böyle bir ruh, o günden sonra
eskisi gibi kendiyle barışabilir mi?
Kelime darağacınızı çok geliştirmeniz ve zihninizde binlerce kelimeyi raks ettirmeniz dahi bazen karşınızdaki muhatapla anlaşmanız için yeterli olmayabilir.
Onun anlayacağı tek şey küfürdür.
Ve yerinde edilen küfür binlerce kompozisyondan daha etkili olabilir:)
Not:Siz yinede küfür etmeyin ama çok ayıp.
Bu kez de bulut tereddüt etmiş, ama hemen kocaman gülümsemiş:
“İstersen seni yağmurla kaplayabilirim. Buraya yeni gelmiş olsam da sana âşık oldum ve sonsuza dek burada kalmak istiyorum.”
“Seni gökyüzünde görür görmez ben de sana âşık oldum,” demiş kum tepesi. “Ama güzelim beyaz saçlarını yağmura dönüştürürsen ölürsün.”
“Aşk ölümsüzdür,” demiş bulut. “Ölmek yerine başka bir şeye dönüşür. Ben de sana Cennet’i göstermek istiyorum.”
Ve kum tepesini küçük yağmur damlalarıyla okşamaya başlamış. Bir süre sonra gökte bir gökkuşağı belirmiş.
Ertesi gün, küçük kum tepesinin üstü çiçeklerle kaplanmış. Orta Afrika’ya giden başka bulutlar onu aradıkları ormanın bir parçası sanmış ve içlerindeki yağmuru kum tepesinin üstüne boşaltmışlar.
Aradan yirmi yıl geçmiş. Kum tepesi, ağaçlarının gölgesinde çölden geçenlerin soluklandığı bir vahaya dönüşmüş.
Bunu mümkün kılan, âşık bir bulutun aşk uğruna hayatını feda etmeye çekinmemesiymiş.
Murat TÜRKSEVER
, bir kitap okuduPuan vermedi·240 syf.·
32 saatte okudu
·Okunma: 08 Ocak 2026 06:09
·2026 5. kitabı
