Murat TÜRKSEVER
@mturksever
20 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Kişisel gelişim safsatalarını biraz yıkan bir kitap.
İstersen başarırsın, sen istersen olur vb. argümanların ne kadar boş olduğunu insanların yüzüne çarpıyor.
Başarılı insanların hayatlarından kesitler sunarak aslında rol model al denilen insanların nasıl bir çevrede, nasıl şanslarla karşılaştıklarını bu şans yada imkanların onların ileriki yaşamlarını hangi ölçüde etkileyip etkilemediklerini anlatıyor.
Evet kitap size “çalışmayın” demiyor, “şartlarınızı zorlamayın”da demiyor ama şunu diyor çalışmak, süreklilik evet ama bunun yanında bir o kadarda çevre ve imkanlarınızda olmalı diyor.
Yazar mektuplarına hep aynı şekilde başlıyor
“Sevgili dost”
ve devam ediyor,
“her defasında bu iki kelimeyle başlıyorum mektubuma. çünkü bu iki kelimeden her biri, gücünü diğerinden alıyor. sevgili olunmadan dost, dost olunmadan sevgili olunmuyor. eğer bir ruh beraberliğiyse dostluk, iki ruhu bir kılan nedir?”
Sanırım ilk olarak 2000 yada 2001 yılında okumuştum bu kitabı sonra peyder pey okumaya ve okutmaya devam ettim.
Tabi kendi kitabımı verecek değildim almalarını sağladığımda oldu, hediye ettiğimde.
Yazar teknoloji çağında bizi mektubun sihirli dünyasına çağıyor. Kısa mesajların, maillerin oku geç döneminde mesajını kağıda döküp elimize, elimizden gözümüze, gözümüzden kalbimize doğru iletiyor “.. çünkü elinde tuttuğun kağıt artık kağıt değil.”
İçten samimi yazılmış 61 mektup.
“Sevgili dost,
Eğer yeryüzündeki bütün elleri bır masanın üzerine koysalar, elini bulabilirdim onların içinden.”
Sahi siz bulabilirmiydiniz sevdiğinizin elini binlerce el içinden?
İyi okumalar.
Kitap şayet bir yakınınızla ilgili hastalık ve hastane geçmişiniz varsa sizi anında yakalayıp içine çekiyor. Yazar hastane, tadavi süreçlerini güzel işliyor ve bir süre sonra ilk yüz sayfa neredeyse sizin günceniz oluyor. Güncenizi tekrar okumak ise gözlerinizin dolmasına, kitabı ara ara bırakıp uzaklara dalmanıza sebep oluyor.
İkinci kısım dediğim anılar kısmı ise yazarın bir çoğunu sayfa sayısını arttırmak için yazmış olduğu izlenimi veriyor. İkinci yüz sayfa babası ile anılarından, babasının diğerleriyle anılarından oluşan bir kısmı yer yer zorlama olmuş gibi duran anıcıklardan oluşuyor.
Anlatım dilide oldukça basit olduğundan sayfalar hızla akıp gidiyor ama derinliğide biraz öldürüyor.
