The Azalea
@mu_cize
"Aynasıza bak, sarhoş sandı beni iyi mi? Gerçi öyleydim. Bir kadının yüzüne bakıp sarhoş olacağımı hiç sanmazdım."
(spoiler)
4 kitabın incelemesini tek kitapta yapmak istedim.
Mutlu Sarca, nasıl kıyametlerin içinde olursam olayım hayata sıkı sıkı bağlanan neşeli tarafımdı.
Işık Sarca, en büyük depremleri yaşadıktan sonra hayattan vazgeçen tarafımdı.
Lâl Sarca, ruhen sırtına kırbaçlar yediği halde yürümeye devam eden hırçın ve yaralı tarafımdı.
Bartu Sarca, daima yalnız kalacağına inanan ve elinde vicdanından başka hiçbir duyguyu barındırmayan kimsesiz tarafımdı.
Yankı Sarca, umudumu ve yolumu bulduğum ama hiç bir zaman aynaya baktığımda olamayacağım, kaybolmuş tarafımdı.
Koza, izlerimle ve çocukluğumla zorla itildiğim karanlık tarafımdı.
Onlar Sokak Nöbetçileri'ydi; hepsinde kendimden bir parça vardı.
1. kitapta Helin'in bu kitaptaki tek sevdiğim karakter olacağına inanmıştım. 2. kitap bunun kanıtı oldu. Hikayedeki her karakter kendini bir şey sanan ve kendinden başkasını önemsemeyen tiplerdi, Helin hariç.
Yankı'yı robotluktan kurtarmaya çalıştıkça Helin'e robotmuş gibi davranıyorlardı. Kıza komadayken söylediklerinin hesabını sordular .
Yankı ve Koza, siz Helin'i hayatnız boyunca hak etmeyeceksiniz. Helin, Koza'yı affetmen bence aptallıktı. Yankı'ya geri dönmen de öyle.
1. kitaptan bu yana Helin sokak nöbetçilerine psikolojik hiçbir zarar vermedi. Yankı'nın robotluktan çıkmasını ve Sokak Nöbetçilerinin gerçek bir aile olmasını sağladı. Yaptığı kötülükler Lâl'in günlüğünü ekibe vermek ve sözde "Işığın vurulmasını sağlamak" tı. Işığın vurulmasından Koza sorumluydu hatta. Sokak Nöbetçileri ise ona onca psikolojik zararla birlikte sürekli zararlar verdi. Işık, Helin'in geleceğini bilse bile ilk gün Helin'e sanki o bir sür₺ükmüş gibi davrandı. Helin'in gelmesinde bizzat parmağı olmasına rağmen hem de. Helin'i yanlarına almak onların tercihiydi ve bunu göz önünde bulundurmadan
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu kitap tükenen umutlarımıza gelsin...
Başımızı yaslayacak bir omuz bulamayıp yaslandığımız duvarlara...
Her şey bitti sandığımız anda gökte gördüğümüz o Ay'a...
Ve uyanmaktan korktuğumuz için uyuyamadığımız gecelere gelsin...
Hala bizimle misin?
Bu kitap daha çok Onur'a sinir olduğum bir kitaptı. Gerek davranışları, gerekse sözleri olsun çok kırıcıydı. Başkalarına kendisini anlayamadıklarını söyledi ama o da kimseyi anlamaya çalışmadı. Aksiyonlu ve kendini okutan bir kitaptı fakat belli bir yaş grubuna hitap ettiğini söyleyebilirim. Yani kitabı 25 yaşında okuyup saçma bir kitaptı demeyin çünkü 11-17 yaş aralığı için bir kitap. Yazarın dili akıcı ve kesinlikle çok beğendiğim bir kitap oldu.
Karantina: Mahşerin Dört Atlısının Hikayesi — İkinci PerdeBeyza Alkoç · İndigo Kitap · 201719,1bin okunma
Kpop ile alakalı olduğunu duyduğumda direk almak istedim. Bazı yerlerde cringelikten kitabı kapatıp oflasam da gerçek bir arkadaşlığı yansıtan güzel bir kitaptı.
Başrol kızımız Jenny, bir çello sanatçısı olmak istiyor ve bu konuda çok başarılı. Jüriler ise onun teknik açıdan çok iyi olduğunu fakat kıvılcımı olmadığını söylüyor. Bu yorumdan ötürü morali bozulan Jenny, o gece karaokede bir çocukla tanışıyor ve çocuk ona kıvılcımını bulmasında yardımcı oluyor.
(İçinde Bts Blood Sweat&Tears geçince mutluluktan çığlık attım.)
İdol olmanın ne kadar zor olduğu, bir şeyi başarmak için neler gerektiği ve aile bağları gibi konularda benim için oldukça eğiticiydi.
(belki de şarkıcı olmak için eğitim gördüğümdendir)
Kısaca güzel kimi zaman sinir bozucu ama eğlenceli Kore kültürüne ilgi duyuyorsanız kesinlikle tavsiye edeceğim bir kitap.
( spoiler içerir)
Ayzer'e , Sina'ya, Daren' e ve Arın'a güvenerek başladım kitabın sonlarına doğru isimleri her geçtiğinde midem bulandı, hikaye ilerledikçe hepsinden iğrenmeye başladım. İnsanların güç için her şeyi yapabileceklerini, sevginin gerçek olmadığını, herkesin çıkar peşinde olduğunu kanıtladı benim için bu hikaye. Birbirini en seven insanlar bile birbirlerinden çoğu şeyi sakladılar. Birbirlerine telafi edilemeyecek yaralar verdiler. Kitabın başında Nova'nın salaklığından şikâyet ederdim. Fakat sonradan onu anlamaya başladım. Herşeyi tehlikeye attığı insan bile onu yüz üstü bıraktı. Bu hikayede herkesin bir dostu vardı. Acılarını paylaşabileceği, sırtını dayayabileceği biri. Sadece Nova yanlızdı. Herkes onun arkasından işler çevirdi. Aşağılandı, işkenceler gördü ve en sonunda Cehennem boşluğunda tek başına bırakıldı. Oradaki en mükemmel insana yaptıkları şey buydu. Savaşlar yüzünden herkes yaralanıyor fakat daha fazla güç uğruna kimse bunu durdurmuyor. Güç onlara insanların canından daha önemli geliyor. O yüzden bu durumdayız zaten.
Tek kelimeyle harika. Bu kitabı aldığımda bu kadar iyi olmasını beklemiyordum. Kitabın her sayfasında kendimi gördüm adeta. Yazar kitaba daha onu tanımayan bir çocuktan hoşlanan ve kendi görüntüsünü sevmeyen bir kızı anlatarak başlayınca aha bu benim dedim. Çok eğlenceli bir okuma deneyimiydi. Çoğu yer hariç sürekli gülümsüyordum. Kız karakter bana göre biraz aptal olsa da sevilmeyecek gibi değil. Klişeler yok değil ama çok güzel bir kitaptı.
