Bazen dönüyorum eskilerime
O küçük, masum, saf hallerime
Düşünüyorum dalarken düşlerime
O günlerimde bile sen eksikmişsin.
Güneşin selamını alıyorum
Sırtımda okul çantam, koşuyorum
Düşen kart tanelerini sayıyorum
Her sabah yanımda sen eksikmişsin.
Çıkıyorum dışarıya, nefes almaya
Hayatımın sayfalarını doldurmaya
Paslı, pembe salıncakta sallanmaya
Yaşıyorum sanarken sen eksikmişsin.
Üzülüyorum, hayat bana gülmüyor
Zalim felek derdime çare olmuyor
Beni gören yürekler kan ağlıyor
Kül olurken yanımda sen eksikmişsin.
Geldim, gördüm, şimdi gidiyorum
Azrail kuyruğuna sıramı bekliyorum
Bir umut, hala yolunu gözlüyorum
Geç olmadan o boşluğu doldur Lavinia.