Kübra küb
@muallimekubra
Öğretmen
İlahiyat
Ankara, 1 Mart
28 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
"Gök tunç olsa, yer demir kesilse, gökten bir damla yağmur düşmese, yerden bir bitki bitmese ve dünyadaki bütün insanlar benim çocuğum olsa, Allahü teâlâya yemin ederim ki onlara nasıl bakacağım düşüncesi kalbime gelmez. Çünkü, Allahü teâlâ hepsinin rızkını vereceğini bildirmiş ve üzerine almıştır"
Reklam
Ak ile karanın savaşını saçlarıma düşen grilikler kazanmıştı ve her bir tel ihtiyarlığı fısıldıyordu. Ve insan önce saçlarından ölmeye başlıyordu. Hz. Ömer geldi aklıma. Hani ona ölümü hatırlatmasına karşılık her ay bir gümüş vereceği birini tutmuştu. O adam Hz. Ömer’i gölge gibi takip ediyor ve zaman zaman, “Unutma Ey Ömer, ölüm var.” diye hatırlatıyordu. Ne zaman ki Hz. Ömer’in saçlarına ak teller düşmeye başladı o adamı yanından uzaklaştırıp “Artık sana ihtiyacım kalmadı saçlarım bana ölümü her an haber veriyor.” dedi.
biz bu dünyaya sahip olmaya değil şahit olmaya geldik
değirmen taşı‘nda ezilmeden elden ele yoğurulmadan ateşlerde pişirilmeden hiç ekmek olur muydu buğday .bir taneyle başlar ya hikayesi tıpkı insan gibi .tohumek sonra onu sula .sonra onu biç harmana ver çerçöpten ayır, kaynatıp kurut sonra Değirmene ver un haline gelene kadar hamur yapmak için yoğur ,bekle ki Mayalanansın ,sonra elinde evirip çevir İncelt ve ateşe ver. buğday ekmek olur ,insan adam olur sonunda ..
bu sebepten hikayesi insana benzer buğdayın
şimdi düşünüyorum da uzletim halkın şerrinden kaçmak değildi . kendi şerrimden halkı uzak tutmak içindi .bildim ki insan kötülüğü de iyiliği de sadece kendisi için yapmaz .hesabu görünüşte öyledir lakin hakikatte iyilik de yapsan kötülük de yapsan ilahi nizamda hiçbir şeyde kopukluk göremezsin . her şey birbirine bağlı beraber ilerler .Bir fiilin mutlaka başka bir insanın fiiline tesir eder
Reklam