Kübra küb

Ak ile karanın savaşını saçlarıma düşen grilikler kazanmıştı ve her bir tel ihtiyarlığı fısıldıyordu. Ve insan önce saçlarından ölmeye başlıyordu. Hz. Ömer geldi aklıma. Hani ona ölümü hatırlatmasına karşılık her ay bir gümüş vereceği birini tutmuştu. O adam Hz. Ömer’i gölge gibi takip ediyor ve zaman zaman, “Unutma Ey Ömer, ölüm var.” diye hatırlatıyordu. Ne zaman ki Hz. Ömer’in saçlarına ak teller düşmeye başladı o adamı yanından uzaklaştırıp “Artık sana ihtiyacım kalmadı saçlarım bana ölümü her an haber veriyor.” dedi.
Sayfa 131·Kitabı okuyor
Reklam
biz bu dünyaya sahip olmaya değil şahit olmaya geldik
Sayfa 127·Kitabı okuyor
değirmen taşı‘nda ezilmeden elden ele yoğurulmadan ateşlerde pişirilmeden hiç ekmek olur muydu buğday .bir taneyle başlar ya hikayesi tıpkı insan gibi .tohumek sonra onu sula .sonra onu biç harmana ver çerçöpten ayır, kaynatıp kurut sonra Değirmene ver un haline gelene kadar hamur yapmak için yoğur ,bekle ki Mayalanansın ,sonra elinde evirip çevir İncelt ve ateşe ver. buğday ekmek olur ,insan adam olur sonunda .. bu sebepten hikayesi insana benzer buğdayın
Sayfa 72·Kitabı okuyor
şimdi düşünüyorum da uzletim halkın şerrinden kaçmak değildi . kendi şerrimden halkı uzak tutmak içindi .bildim ki insan kötülüğü de iyiliği de sadece kendisi için yapmaz .hesabu görünüşte öyledir lakin hakikatte iyilik de yapsan kötülük de yapsan ilahi nizamda hiçbir şeyde kopukluk göremezsin . her şey birbirine bağlı beraber ilerler .Bir fiilin mutlaka başka bir insanın fiiline tesir eder
Sayfa 48·Kitabı okuyor
Soğan çorbası Rabia’nın en sevdiği çorbaydı. Bir keresinde soğan çorbası istemişti fakat evde soğan kalmamıştı. Abde ( ona hizmette bulunan genç ) Rabia’ya, “Gidip komşudan isteyeyim.” dese de Rabia sert çıkmış; “Yıllardır Allah’tan başka kimseden bir şey istememeye ant içtim. Niyazım hep buydu ki; sağ elim sol elime muhtaç olmasın. Varsın bu günde soğan çorbası içmeyelim.” demişti. Bir müddet sonra gagasında soğan taşıyan bir kuş belirmişti pencereye konup soğanı içeri atıp uçuvermişti. Abde sevinçle Rabia’ya soğanı gösterirken, Rabia; “Kalbim bu konuda mutmain değil, ola ki bu işin içine şeytan da girmiş olabilir.” demiş ve soğanı pencereden dışarı atmıştı
Sayfa 22·Kitabı okuyor
Reklam