"Nicht dass ich Hanna vergessen hätte. Aber irgendwann hörte die Erinnerung an sie auf, mich zu begleiten. Sie bliebt zurück wie eine Stadt zurückbleibt, wenn der Zug weiterfährt. Sie ist da irgendwo hinter einem und man könnte hinfahren und sich ihrer versichern. Aber warum sollte man."
Der Vorleser (Okuyucu), Bernhard Schlink, s. 83
Hanna'yı unutmuş sayılmam. Ama anıları bir anda bana eşlik etmeyi bıraktı. Tren yol almaya başlayınca bir şehir nasıl arkada kalırsa o da öylece arkamda kaldı. Şu anda o, şunların arkasında oralarda bir yerde olacak ve oraya gidip onun orda olduğuna emin olabilirim. Ama neden böyle bir şey yapayım ki?