Yediğim kaba tükürmek gibi olmasın ama dürüst olmak gerek: Hayır, sevgilim mükemmel değil. Tamam bana tecavüz etmiyor, vurmuyor, bulaşık yıkıyor, evi süpürüyor, bana hak ettiğim gibi saygıyla yaklaşıyor. Peki, bu mükemmel olmak mı? Yoksa yapabileceklerinin asgarisi mi? Standartlar o kadar mı düşük ki erkekler bu kadar kolayca sıyrılabiliyor işin içinden?