Anne babalar ve büyükanne ile büyükbabalar, kendi deneyimlerini bize anlatmayı akılarına getirmezler. Bunun yerine bize, duymamız gerektiğini ya da bize yararlı olacağını düşündükleri şeyi anlatırlar.
Bilgili anne babalar için çocuklarla mantık yürütmek iyi bir yöntem gibi görünür. Ama uygulamada bu, çocukları her şeyi bizim gibi görmeye ikna etme çabasına dönüşür.
Eğer öfkemizi, giriştiğimiz tüm önemli ilişkilerde kendimizi açıkça tanımlamak için kullanmaz ve duygularımızla oldukları gibi başa çıkamazsak bu sorumluluğu bizim yerimize üstlenecek başka birisi olmayacaktır