Karınları doyunca kolayca uyurlar,
Kediler kontlar gibi yaşarlar.
Evet bu cümle bana ait. Bu cümle çocukluğumdan beri söylediğim , hatta dilimden düşürmediğim hayat felsefem.
Galiba sahibem ile birlikte geçirdiğimiz ikinci yılımızdaydık , çünkü geçen süre zarfında epey büyümüştüm ve göbeğim biraz yağlanmıştı. Güller yazın en az bir-iki defa yapraklarını dökmüştü.
Bu ev yuvam olmuştu.
Aslında pek büyük bir ev değildi ,ama yaşlı bir kadın ve kedisi için kocaman sayılırdı , biraz daha küçük olsa bile yeterli olurdu.