Muhakkik Âdem Çelik
@muhakkikademcelik
Lojistik
İlahiyat Önlisans
İstanbul
20 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Üzerinize kiremit düşerken, hızla bir aslan yaklaşırken veya yıldırımlar düşerken yemek yemeyi, eş bulmayı ya da işlerinde yükselmeyi düşünenlerin genleri bugüne ulaşmadı. Korku beyin için temel bir duygudur. Tehlikelerden kaçamayan bir beynin nasıl üstün özelliklere sahip olduğunun bir önemi olmazdı; genleri bugüne ulaşmazdı. Atalarımızdan bugüne ısrarla sahip olduğumuz bir özellik, tehlikenin öneminin her nesilde bir sonraki nesle aktarılmış olmasıdır. Korkular konusunda başarılı olamamış, çocuk sahibi olmadan önce kendisini öldürecek bir tehlikeden kaçınamamış tek bir atamız dahi olsaydı, bugün yaşıyor olmazdık.
Reklam
Hayvanlar diyeye, spor salonuna, alarm kurmaya ihtiyaç duymazlar çünkü verildikleri ortamda yaşarlar. İnsanlar için de aynısı geceliydi. 12 bin yıl önceki Tarım Devrimi yürüyüşü ortadan kaldırıldı. 2000 yıl önceki Sanayi Devrimi, yeşil alanları ve güneşi elimizden aldı. Biyolojimizin şekillendiği sürecin %99’u boyunca yaşamadığımız bir şekilde yaşadığımız için, atalarımızın bilmediği psikolojik sorunlar icat etmiş olduk.
Hayatta kalmak için eşyalara bağlı olmak, bugünkü mutsuz hayatımızın da temelidir. Avcı-toplayıcı atalarımızın neredeyse hiçbir eşyası yoktu. Sürekli yer değiştirmek için eşya büyük bir dezavantajdı. Dünyayı dolaşanlara imrenmemiz bundandır. Hareket edecek şekilde evrimleştik, eve kapanacak şekilde değil. Milyonlarca eşyamıza hizmet edip sürekli yenilerini edinmeye çalıştığımız için biyolojimiz ile psikolojimiz arasında bir çelişki yaşıyoruz.
Hayvanat bahçesine konmuş bir penguenden, deveden veya aslandan kendi doğal ortamındaki gibi davranmasını bekleyemezsiniz… İnsan beyninin de doğal ortamı Afrika’daydı ve oradaki koşullara göre şekillendi… Modern toplum bir anlamda, biyolojimizi ve psikolojimizi demir parmaklıklar arkasına kapattığımız hayvanat bahçemizdir.
Bir çita, bir antilobu yakalayıp yer. Hayatta kalmak için gerekli enerjiyi sağlar ve genlerini devam ettirir. Bir aslan, lideri olduğu yeni grupta kendinden önceki erkek aslanın yavrularını öldürür. Böylelikle liderliğini koruyamayan aslanların genleri devam etmez. Bir kertenkele, yeterince güçlü olmayan yavrularını yer; böylelikle enerjinin başka bir avcıya gitmesini engeller. Kimse yadırgamaz. Hayat, hayatta kalmak için ne gerekiyorsa onu yapanlardan devam eder.
Buna karşılık Kabil, Habil’i öldürmüştür. Bunu hayvanlar gibi içgüdüleriyle değil, insana özgü bilinçli bir kararla yapmıştır. Dünyada bir avuç insan varken, haset cinayete neden olmuştur. Şimdi düşününce tüylerimizin ürpermesi gerekir; hayatta kalmaya odaklı bir dünya düzeninde genlerimiz bu çağa ulaştığına göre bizler cinayet işleyenlerin, kıskançların, öfkesini kontrol edemeyenlerin devamı mıyız?
Reklam