Muhammed Işık
@muhammed06
İhtirasın karanlığına sürüklenmek yahut hakikatin nurunda yürümek, şahsî bir seçim hüviyetinde kalmayıp yeryüzündeki nizama bırakılan köklü bir mirasa dönüşür. Kişi, kendi içinde süren bu büyük mücadeleyi fark ettiği anda, attığı her adımın ağırlığını daha berrak bir şuurla kavrar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsan için asıl imtihan, düşüşün meydana gelmesinden ziyade düştüğü yerden hangi şuur ve hangi dirayetle doğrulabildiğidir.
Gökten ve yerden gelen her sarsıntı, insana kendi hududunu hatırlatan bir ayna vazifesi görür. Bu aynaya yönelirken başkalarını mahkûm etme kolaycılığına sığınmak yerine, yeryüzündeki mizanı ne ölçüde koruduğumuzu tartmak gerekir. Zira hakiki tefekkür, nazarı dışarıya çevirmekten evvel, insanın kendi payını aramasıyla başlar. Bu arayış, sorumluluğu başkasına yükleyen bir dil kurmaz; aksine insanı kendi hesabını görmeye davet eder.
Kadim irfanda insan hakları, ferdin devletten yahut cemiyetten kopardığı imtiyazların yekûnu şeklinde anlaşılmaz. İnsan, “ahsen-i takvim” üzere yaratılmış olmanın izzetiyle donatılmıştır. Bu izzet, ona birtakım hukuklar tanırken, buna mukabil ağır bir yük de yükler.
MEYAD Bülten’de yayımlanan “Türkiye’de İnsan Hakları Çerçevesinde Mobbing’in Çalışma Hayatına Yansımaları” başlıklı yazımda, mobbingi şahsi bir sorun olmanın ötesinde çalışma düzeni, kurum kültürü ve hak arama yolları bağlamında ele aldım.
Süregelen psikolojik baskılar, çalışanları olduğu kadar iş barışını, üretim niteliğini ve kamu güvenini de zedeler. Bu nedenle mesele, şahsi anlatıların ötesinde, hukuki ve sosyal bir çerçevede tartışılmayı hak eder.
Çalışma hayatında adaletin, güvenin ve saygının korunması üzerine düşünen herkesi bu metinle buluşmaya davet ediyorum.
mobbingdernegi.org.tr/dergimiz-6-sayi
#Mobbing
#ÇalışmaHayatı
#İnsanHakları
#Hukuk