Adamın biri Peygamberimize; insanların en zâhidi kimdir, ya Resulullah diye sorar.
Peygamberimiz ﷺ adama şöyle cevap verir;
“Kabri ve çürümeyi hatırından çıkarmayan, dünya ziynetinin fazlasından uzak durup baki olanı fâni olana tercih eden, yarını ömründen saymayan ve kendini ölülerden biri sayan kimselerdir.”
Münzirî, Tergib ve’t-Terhib 4858
Yaşadığımız çağ tam olarak maymun iştahlıların çağı; etrafını yarısı yontulmuş taşlarla dolduranların, asla yontulmuş taşlara elini uzatmayanların, en güzel taşı kendinin yontacağını düşünüp, yolun yarısında ya taştan ya kendinden ya yontma işleminden sıkılanların çağı. 
Gel gör ki bugün yorulma hakkı da elinden alınmıştır modern insanın. Çocuklar yaşamı tüm olasılıklarıyla duyumsadıkları sokaklardan alınarak, testlerle ölçen pedagoji mahzenlerine itilmiştir. Torunlar babaannene nasihatleri yerine kurum müfredatlarınca büyütülmüştür. Gençler bugün akıllarını alan akıllı ekranlara meftun. Anneler ekseriyetle sosyal mecralarda asosyal tüketimciliğe müşteri. Babalar alın terinden mahrum. Ve fani hayat sahnesi irfan ehli yerine laf tacirlerine emanettir.