Güven Taşdemir
@muhendis_bey_
Ve insanlar, tercihleri ile kaderlerini imzalar..
Ūniversite
Ístanbul
2174 okur puanıKasım 2019 tarihinde katıldı
Yalnızlık kendini tanıtır, kendini tanımak ise dünyayı anlamayı getirir;
dünyayı anlayan kalp de artık kalabalıkların gürültüsünde değil, kendi içindeki sessizlikte sonsuzluğa giden yolu yolu bulur.
___ /Güven Taşdemir
Meditatif bir düşünür isimli okura yanıt verildi
Güven Taşdemir
Teşekkür ederim..Saygılar bizden.. Allah'a emanet..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayat bazen ağır bir örtü gibi üzerimize çöker,
ama insanın ruhunda her zaman yeni bir güneş doğar…
İçimde her gün bir minik hayat başlar.
Dünyanın ağırlığına rağmen
Neşeyle, umutla gülümser yeniden hayata..
___ /Güven Taşdemir
Güven Taşdemir
Güneşin gölgesi yoktur;
çünkü ışık, karanlığa borçlu değildir.
Kendi varlığıyla parlar,
kimsenin üstüne düşmeden de aydınlatır.
İnsan da hakikate yaklaştıkça
gölgesini küçültür;
içindeki ışık büyüdükçe
karanlık yer bulamaz.
Allah dostları gölge yapmaz…
çünkü onlar bizzat ışıktır.
___ /Güven Taşdemir
Gölgeliğin gölgesini aramak,
ışığın kıymetini unutmuş bir yüreğin telaşıdır.
İnsan bazen serinlik yetmezmiş gibi,
serinliğin de sığınağını ister.
Kaçtığın gölge,
taşıdığın yükten doğar.
Dinlenmek için gölge ararsın,
huzur için kendinden kaçarsın.
Ama en koyu gölge,
güneşe en yakın olandır.
Gölgeliğin gölgesini arayan,
önce kendi içindeki güneşle yüzleşmelidir.
___ /Güven Taşdemir
Güven Taşdemir
Huzur, dışarıda değil;
kalbin içinde, sonsuz aşkın eşiğinde.
___ /Güven Taşdemir
Gölgeliğin gölgesini aramak,
ışığın kıymetini unutmuş bir yüreğin telaşıdır.
İnsan bazen serinlik yetmezmiş gibi,
serinliğin de sığınağını ister.
Kaçtığın gölge,
taşıdığın yükten doğar.
Dinlenmek için gölge ararsın,
huzur için kendinden kaçarsın.
Ama en koyu gölge,
güneşe en yakın olandır.
Gölgeliğin gölgesini arayan,
önce kendi içindeki güneşle yüzleşmelidir.
___ /Güven Taşdemir
Güven Taşdemir
İnsan içine gömülür bazen;
kalabalıkların ortasında bile kendi sessizliğine sığınır.
Konuşmaz, anlatmaz,
çünkü bazı duyguların dili yoktur.
Yalnızlık değil bu;
kendini toparlama hâlidir.
İnsan içine gömülür…
ama orada kaybolmak için değil,
yeniden doğmak için.
___ /Güven Taşdemir
