Eseri büyük bir hevesle elime aldım nedeni de kitabın ilk paragrafı. Bu paragrafı okuyup da kitabı merak etmeyecek bir okur düşünemiyorum, herkesin hayatına dair olmuş. Beni yumuş yumuş hissettirdi. Kitabın da beğendiğim tek kısmı bu paragrafı oldu geri kalan tek bir kelimesini bile beğenemedim. Zoraki sıfatlar, başkalarının fikirleriyle kurulmuş uzun uzun paragraflar, çelişkiler... Bir kitabın anlatış tarzının yoğun olmasını anlarım ama bu üsluptur, zorla cümleleri bozamazsin. Hamurunda olması gereken seyler var. İkinci yeni şairleri cümleyi de kelimeyi de tepetaklak ederken okuyana zevk vermesi boşuna değildi. Yetenek işi. Belki akışta yazsaydı, mantıksız yerlere mantıksız sıfatlar koymaya çalışmasaydı beni bu kadar rahatsız etmeyecekti
bilemem. Benim içimden kitap icin sadece kötü demek geliyor. Şairliği denk geldiğim birkaç şiirine bakarak yorumlarsam iyi ama bu kitabi tam olarak sosyal medya abartması.