İsyan etmiyorum,biraz yorgunum sadece!!
İnsan bazen bunca koşuşturmacanın arasından geçip bir kaldırım taşının üzerinde dinlenmek istiyor...
sahi,varmı böyle bir lüksümüz!
Rastlarmıyız böyle bir zamana,
İnsanların insanları koşulsuz sevdiği
Ağaçların,Hayvanların,kadınların ve dahi çocukların zarar görmediği bir zamana...
Oysa Kİ sevgi ve merhamet insanın üzerinde biçilmiş kaftan gibi duruyor olması ne garip!
En çokta çocuk olmak yakışıyor insana,
sevgilerin ve nefretlerin en saf halidir, çocuk olmak.