o, insanlarda bulamadığını kitaplarda bulduğunu söylerdi hep. Hayallerinin kitaplarda gerçek olduğunu ve onların can yakmadığını, aldatmadığını söylüyor ve öyle inanıyordu. Kitap dosttu onun için, okumak sohbet.
Biri bana bunları yaşayacağımı söylese inanmazdım, inanamazdım. O an anladım ki alemde mümkün olmayan bir şey yoktur. Ve insanın bütün bu olanlarda hükmü yoktur. Yapacaklarım planlasan da, ayarlasan da ve öyle olacak sansan da Allah'ın da bir planı vardır gerçekten ve onun planı herkesin planından daha mümkün olanıdır elbette.
Eski bir kitapta okumuştum, "Zaman ölümle hesap edilir" diyordu. Anlamamıştım ne denmek istendiğini. Ama şimdi anlıyordum. Ne kadar ölüm görürsen o kadar büyürsün demek istiyordu kanaatimce. İşte ben de dedem ölünce büyümüştüm.
(...)
Ölüme katlanmanın tek çaresi iman etmekti.
(...)
"Ben geldim dede" dedim sanki beni duyacak gibi. Duyuyordu bence, inanıyordum buna.