Saf bir ayna olarak senin önünde durduğumda, uzun süre içime baktın ve kendi yansımanı gördün .
Sonra bana, ‘ Seni seviyorum, ‘ dedin.
Oysa sen , benim içimdeki kendini sevdin .
Dün bana , hayat dairesinde kararsızca
dalgalanan bir zerreymişim gibi gelirdi . Oysa bugün, çok iyi biliyorum ki o dairenin ben kendisiymişim. Ve düzenli zerreleriyle hayat, bütünüyle bende devinmektedir .