Ablalardan hep beklendiği gibi, kötü alışkanlıkları vardı. Öncelikle sabahlan banyoda çok fazla kalıyordu. Ayrıca Bruno’nun, acilen tuvalete girmeyi beklerken bir ayağından diğerine sıçraması umurunda bile değildi.
“Babanın görevini duymaktan bıktım!” dedi Bruno, sözünü keserek. “Bana sorarsan tek duyduğumuz bu. Babanın görevi şu, babanın görevi bu... Eğer görevi, evimizden taşınıp hayat boyu en iyi üç arkadaşımdan ve kayma tırabzanlarımdan uzaklaşmam anlamına geliyorsa babam, görevi hakkında bir kez daha düşünmeli, öyle değil mi?”