D.

CXIII
Bu göz, gönlüme hiç bir gerçek iz göstermiyor, Ne kendi gördüğü kuş, ne çiçek, ne bir varlık; Türlü görüntülerden akla hiç pay vermiyor, Ama bir iz tutmaya gücü yetmiyor artık. Görse bile en kaba, ya da en ince yüzü, En çarpık yaratığı, en çok sevgi vereni, Dağları ve denizi, geceyi ve gündüzü, Kargayı ve kumruyu, hepsinde bulur seni. Başka şey sığmaz, dolmuş seninle tıklım tıklım, Gözümü sahte yapar gerçeği gören aklım.
Alıntı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
CVII
Hiç kısaltamadılar süresini sevgimin. Tutulan ölümlü ay katlandı karanlığa’
Alıntı
CXV
Zaman, en yaman zorba: gönlüme korku düştü, “Artık en sevdiğimsin,” desem olmaz mı sana?
Alıntı
CXVIII
Aşk için, ileriyi görmek hepsinden beter, Gelecek hastalığı sezmek, yaman bir kusur; Sapasağlam bedenim, şimdi tedavi ister, İyilikle yaşarken illetle şifa bulur. Bu da bana ders oldu; doğru söze ne denir Aşkından hasta olan, ilaçtan zehirlenir.
Alıntı
LXXXVII
Sen benimdin: rüyanın görkemiyle doldum. Ben, uykuda sultandım, uyanınca hiç oldum.
Alıntı