"Bütün kalabalık böyle koşarken, bir trenin galdur-guldur geçtiğini, rüzgarın yüzüne vurduğunu hissediyor ve " Anaaa!.. Alimaan! " diye bağıran oğlumun sesini duyar gibi oluyordum. Vagon tekerleklerinin gürültüsü kulaklarımda uğulduyor, uğulduyordu..."
kitabın en can aldığı, hasretin, özlemin, vedanın, savaşın her şeyin hissedildiği bir cümle, bir his ve bekleyişler içinde bir ana...