Dua,dua,dua...Kelime olarak bile beni rahatlatan bir kelime dua.
İnsanın acziyetini ortaya koyan, kimseye anlatamadığı dertlerini Rabbine anlatma imkanı, dermanın sadece O'nda olduğunu bilme rahatlığı, verdiği nimetlere şükrünü eda etme şekli, Allah'a yaklaşmanın en samimi yolu, yaşamımızdaki her şeye bir çözüm yolu dua. Çok büyük bir nimet.
Bolluk,refah anında ve mutluyken,sağlıklıyken O'nu unutmayıp şükrünü edince dar, zor ve hastalık gibi anlarda daha makbul olandır dua. ("Zor zamanlarında duasının kabulünü isteyen, rahat günlerde duayı çoğaltsın." Hadisi Şerif)
Ama insanoğlu işte, insan kelimesinin kökü bile "unutmak" olan bir varlık, günlük hayatta en kolay yapabileceğimiz bir ibadet aslında, unutmamamız gereken.
Bu yüzden duayı her zaman yeniden keşfetmeliyiz, dua bir ibadet, dua bir öğretmen, dua bir imtihan, dua bir istiğfar, dua bir tedavi, dua bir teselli...
İşte sevgili yazarımız @mecitomurozturk tüm bunlardan harika bir anlatım yönüyle ve içeriğiyle bahsediyor.
Mecit Ömür Öztürk'ün her kitabını, her yazısını büyük bir beğeniyle okuyorum. Dua ruhun bir isteği, kalbin bir eylemi. Eğer ruhunuzun daraldığını hissediyor ve bir çıkış yolu arıyorsanız yazarın tüm kitaplarını gönül rahatlığıyla önerebilirim. Gönül rahatlığıyla diyorum çünkü her kitabını bitirdiğimde o gönlüm bir rahatlıyor.
Kitapla,sevgiyle ve duayla kalın.