Murat
@murat1k
Yazıların ‘tamamı’ şahsıma aittir.
Her sabah aynı sandalyeye oturuyordu adam. Pencerenin önüne. Güneş, yıllardır olduğu gibi perdeyi ikiye bölüyor, toz zerrelerini havada asılı bırakıyordu.
“Birazdan gelir,” diyordu adam kendi kendine. “Çayı şekersiz sever.”
Evin içi düzenliydi. Fazla düzenli. Kimse bozmuyordu çünkü. Duvar saatinin tik takları, mutfakta hiç açılmayan dolap kapakları, iki kişilik ama tek kişiye soğuk gelen bir masa… Hepsi yerli yerindeydi.
Öğlene doğru kapı çalardı. Her gün. Aynı saatte.
Adam kapıyı açtığında karşısında bir hemşire dururdu.
“Başınız sağ olsun,” derdi hemşire, sesi her seferinde biraz daha kısık.
“Eşinizi yıllar önce kaybettiniz.”
Bunu özellikle istemişti hemşireden. Bana her gün hatırlat diye.
Adam önce anlamazdı. Sonra kelimeler yavaş yavaş çökerdi içine. Bir sandalye çekip otururdu. Elleri titrerdi.
“Nasıl yani… Sabah konuşmuştuk,” derdi. “Saçlarını toplamıştı. Bana kızmıştı.”
Hemşire susardı. Çünkü anlatmak işe yaramazdı.
Adam ağlardı. Sanki ilk kez. Sanki en acı haliyle.
Akşam olurdu. Adam yorgunluktan koltukta uyuyakalırdı.
Uyandığında ise her şey sıfırlanırdı.
Ertesi sabah yine pencerenin önündeydi.
“Birazdan gelir,” diyordu. “Çayı şekersiz sever.”
Günler, aylar, yıllar böyle geçti. Kadın her gün yeniden öldü. Adam her gün yeniden yas tuttu.
Doktorlar buna hastalık dedi. Takvimler zaman dedi. Kimse adına aşk demedi.
Bir gün hemşire gelmedi.
Adam kapıyı açtı. Karşısında kimse yoktu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sen gülünce
gece aydınlanıyor gamzelerinde,
bakışların bir ay yolculuğu
sessizce düşüyor kalbimin ortasına…
Ben susup kelimeler örüyorum
kiraz dudaklarının kıyısına.
Gülüşün var ya,
en karanlık acıyı bile
utangaç bir sabaha çeviriyor.
Sen gülünce
şiir uyanıyor yüzünde,
gözlerin mehtap gibi
odamda dolaşıyor.
Ben eski mısraları bırakıp
yanaklarına yeni dizeler adıyorum.
Bakışın ay kadar duru,
gülüşün kalbimin gururu.
Sensin hayatın tam yeri,
Karanlığımın tan yeri,
aşkın sesi,
umut dediğim her şey,
mutluluğun sessiz hali.
Gözlerin güldüğünde
dünya biraz daha katlanılır oluyor.
Yokken bile