Murat Ateş
@muratates49
Okumayı ve gezmeyi seven bir mühendis
Şu anda okuduğu kitap
Ancak saatlere söz geçmiyordu; sövgülerle, ricalarla, altınla kışkırtılamıyor, dairesel turlannı miskin miskin anıyorlardı.
Mumlar bile bunu duyumsar gibiydi; usulca cızırdıyor, sıcak damlalarını göz yaşı gibi akıtıyordu.
Gelgelelim, burada yıllardır egemen olan ve yerinden edilmek istemeyen sessizliğin görünmez duvarına tosluyordu her yerde.
Ne yapacağını bulamıyordu; içinde her şey susmuş, yüreğinin anlamlı müzigi, anahtarı kaybolmuş müzikli saat gibi ölmüştü.
Ama burada günler nasıl da uzundu. Saatler, sanki insanlar gibi temkinli adımlarla ilerliyordu ve madam onları hızlandıracak hiçbir yol bilmiyordu.