İnsanın sorunu biraz buydu aslında, beklenmedik durumlarla karşılaşınca beklediklerinin olmayışının etkisiyle davranmaya, hâllenmeye devam ediyordu, durup beklenmedik durumu bertaraf etmek yönünde bir düşünsel çaba harcamıyordu.
"Olmuyordu tabii öyle. Körkütük aşık olmuşsun, unutunca nasılsa unutmuş olacağım, üzülmeye gerek yok denir mi? Çekilir de çekilir, kalbin mengenede sıkılır da sıkılır. Canın çıkar. "
Ahanda sana eşik, buyur git. Ama döneceğin zaman gittiğin yere hangi yoldan gittiğini unutma ki, döndüğün yer başladığın yer olabilsin. Unutma ki, bütün hikâyelerde hazine kişinin kendi bahçesinde çıkar. Ama kişi kendi bahçesindeki hazineyi bile, yedi cihan dolaşıp da bahçesine dönmeden bulamaz. Yani aslında bahçede hazine filan yoktur, hazine eve dönüştür. Çaktın?