Ahmet durdu
@muratdrdu
Neden bu kadar olmak istediğimiz bizi küçümsüyoruz.
Olmak istedigimiz bizi kafamizda çok mu büyüttük acaba.
Acaba biz olan bizi bulmaya korkuyormuyuz.
Biz olan bizi çocukluğumuzdamı unuttuk acaba.
Yoksa onu büyütmeyimi unuttuk.
Yoksa onu başkalarımı büyüttü ondan mı biz olan bizi bulamıyoruz.
(Çok mu karamsar oldum acaba)
Reklam
Bu gün insanların istemi üzerine biraz kafa yordum . İstemin insanlar arasında ne kadar deyiştiğini ve deyiştirdiğini fark ettim. Bazı insanları istemleri onları öyle deyiştiriyorki tanıyamıyorsunuz. Çünkü istemleri onları öyle bir kür ediyorki çevresine ve kendine zarar verdiğinin farkında bile deyil, çünkü istemine kendini öyle kaptırmış ki başkasının istemine bile istem duyuyor istem galiba insanları biraz duygusuzlaştırıyor... (Bu biraz olmadı galiba. bu düşündüklerinizi yazıya geçirememek çildirtiyor insani)
Biz yaşamı bizlerle var olduğunu zan ediyoruz.
Yaşam varlığımızla devam etmiyordur belki.
Belkide yaşanmış yaşamları yaşıyoruzdur da yaşadığımızı zan ediyoruz.
Belkide hiç yaşamıyoruz da sadece görüntülerimizi görüyoruz dur.
Belkide görüntülerin sonunu gördüğümüz içindir bu kadar yaşamdan korkuyoruz.
Çünkü o görüntülerde bizi korkutan bir son görüntü var.
Belkide ondan dır bu kadar görüntümüzden korkuyoruz.
Çünkü o son görüntüde bir yok oluş var
Geçmiş çok fazla utanılmasi gereken şeyler barındırır.
Bu geçmiş zamanda utanılması gereken şeyler hepsi insana ait.
Yakın ya da uzak geçmişin zaman dehlizinde çok şey barındırır insan.
Her zamanın zamana karşı sorumluluğu olmalı.
Ne yapabilirim geçmişi, sorgulayabilir miyim geçmişi .
Bu kadar güçlümüsün.
Neden bu kadar bukalemanvari yaşıyoruz.
Biz ne kaybettik ki kendimizi mi arıyoruz.
Biz ne arıyoruz kendimizi mi kaybettik.
Biz kaybettiğimiz bizi mi arıyoruz.
Kaybettiğimiz kendimizi bulamıyormuyuz
Reklam