Her şeyin anlamsız olduğunu söylediğimiz anda bile anlamlı bir şey söylemiş oluyoruz.
“Anlamak lazım efendim,anlamak lazım,” diyordu. Oysa kimse bir şey anlar görünmüyordu.
Hiçbir zaman söyleyecek fazla sözüm yoktur,onun için susarım.
Sanki yaz göklerinde uzayıp giden aşina yollar,insanı masum uykulara olduğu kadar,hapishaneler de götürebilirmiş gibi.